Βρες τις διαφορες!

Τα μαλλιά της κεφαλής μας

«Μια προσωπική ήττα», «ένα βήμα πιο κοντά στο θάνατο» κι άλλα τέτοια δακρύβρεχτα μας είπαν οι «παθόντες».

Όλοι οι άντρες συμφωνούν. Η στιγμή εκείνη που θα κοιταχτούν στον καθρέφτη και θα παρατηρήσουν αραίωση στο τριχωτό της κεφαλής τους είναι η πιο τρομακτική της ζωής τους. Ναι, ακόμα πιο τρομακτική και από εκείνη που «δε μου έχει ξανασυμβεί μωρό μου, πρώτη φορά» και «σε όλους έχει συμβεί έστω μια φορά μωρό μου, δεν πειράζει». Και αυτό γιατί, όπως απλούστατα συνβαινει αυτός που έχει αραίωση στις παρυφές της κεφαλής (τα λεγόμενα και λιμανάκια, ο ίδιος προτιμά να τα λέει «φιορδ») – η αραίωση φαίνεται. Είναι μαλλιά. Είναι στο κεφάλι σου. Είναι σύμβολο γοητείας και νιότης. 

Καταρχάς, πώς χάνουμε τα μαλλιά μας; Ποια είναι τα αίτια της φαλάκρας; Ποιοι είναι οι αστικοί μύθοι γύρω από αυτή και ποια η πραγματικότητα; Γιατί οι άνδρες την τρέμουν τόσο; Και το κυριότερο, οι γυναίκες απορρίπτουν άνδρες με αραίωση ή/και φαλάκρα. Η επιστήμη όμως τι λέει για ολα αυτά;;;;

Περίπου το ¼ των ανδρών αρχίζει να εμφανίζει αραίωση από τα 22 του χρόνια. Η αιτία της καράφλας, ή της ανδρογενούς αλωπεκίας όπως λέγεται στην ιατρική, είναι το ορμονικό περιβάλλον γύρω από τον θύλακα. Αυτό που κάνει τα μαλλιά στους άντρες να πέφτουν πιο νωρίς  είναι η πιο ισχυρή μετατροπή που έχουν στη ρίζα της τρίχας σε διυδροτεστοστερόνη. Η διυδροτεστοστερόνη είναι ένα παράγωγο της τεστοστερόνης που στον θύλακα της τρίχας των ανδρών είναι πιο έντονη απ’ ότι στις γυναίκες, καθώς έχουν αυξημένα επίπεδα υποδοχέων 1 και 2 οπότε αυτή δημιουργεί μια φλεγμονή γύρω από το θύλακα της τρίχας και σιγά σιγά την αδυνατίζει. Στην ουσία η τρίχα είναι ένας ζωντανός οργανισμός με ορισμένη διάρκεια ζωής.  Πριν πεθάνει λοιπόν, πρώτα θα αδυνατίσει, θα μικρύνει, θα γίνει σα χνουδάκι και μετά θα φύγει τελείως». Καταλαβαίνουμε λοιπόν, σύμφωνα με την δερματολόγο, πως είναι λάθος να φρικάρετε αν για παράδειγμα βρειτε μια μέρα πολλές τρίχες στο μαξιλάρι. Μέχρι 100 τρίχες την ημέρα είναι φυσιολογική απώλεια. Αυτές, αν δεν πρόκειται για κάποιο άλλο είδος αλωπεκίας, αντικαθίστανται. Σημειώστε επίσης πώς άνοιξη και φθινόπωρο, αλλάζουμε κι εμείς «τρίχωμα», όχι μόνο ο σκύλος μας. Οι ειδικοί επίσης επισημάναν οτι : Όταν κάποιος βλέπει μαλλιά να πέφτουν απότομα, για παράδειγμα στο ντους ή στο μαξιλάρι, αυτό μπορεί σημαίνει ότι έχει κάποιο άλλο είδος αλωπεκίας που μπορεί να οφείλεται σε κάποια φαρμακευτική αγωγή, στο στρες, σε έλλειψη σιδήρου, σε αυτοάνοσα νοσήματα και άλλα. Επίσης κι εμείς οι άνθρωποι όπως τα ζώα ανανεώνουμε το τρίχωμά μας συνήθως το φθινόπωρο και γύρω στην περίοδο του Πάσχα. Η ανδρογεννητική αλωπεκία αντίθετα, εμφανίζεται σταδιακά και σε πολύ μεγάλο ποσοστό είναι ζήτημα κληρονομικότητας. Για να διαπιστώσει κάποιος τον τύπο αλωπεκίας που έχει, πρέπει να αποτανθεί σε ένα δερματολόγο και να κάνει ένα τριχοριζόγραμμα. Έτσι μπορεί να ξεχωρίσει ποιο είναι το αίτιο, πόσο έντονο είναι το πρόβλημα και να βρει την κατάλληλη θεραπεία. Η ανδρογεννητική αλωπεκία στους άνδρες ξεκινάει από τις παρυφές του κεφαλιού και πάει προς τα πίσω για να ενωθεί με την απώλεια στην κορυφή, το λεγόμενο μπιφτεκάκι.

Στο σχολείο όλοι θυμομαςτε έναν καθηγητή να λέει στα αγόρια της τάξης να μην βάζουν τζελ στα μαλλιά ή να μην φορούν καπέλο γιατί θα κάνουν καράφλα. Αυτοί οι αστικοί μύθοι, προφανώς εξυπηρετούσαν τους συμπεριφορικούς κανόνες εντός τάξης,

Οι ειδικοί πάλι επιμένουν Το τζελ δεν επηρεάζει καθόλου τα μαλλιά», κι ένα ξεφύσημα ανακούφισης ακούγεται στο γραφείο). «Επίσης αν κουρέψεις τα μαλλιά σου σύριζα, δεν τα δυναμώνεις. Ούτε η αλουσιά είναι λύση. Όταν λουζόμαστε πολύ συχνά είτε θα ξηράνουμε το μαλλί, είτε θα εμφανίσει έντονη λιπαρότητα, απώλεια μαλλιών όμως όχι. Αρά, ναι, μπορούμε να λουζόμαστε καθημερινά, αλλά με κατάλληλο σαμπουάν. Η πιτυρίδα πάλι, είναι κάτι που δημιουργεί κι αυτό μια φλεγμονή οπότε το μαλλί αδυνατίζει πιο γρήγορα. Συνεπώς, αν υπάρχει κληρονομικότητα είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί πιο γρήγορα η αραίωση.

Το συμπέρασμα σε ολα αυτά ;

Όταν χάνεις τα μαλλιά σου, χτίζεις συνήθως κάτι άλλο. Άλλος πάει και γίνεται φέτες για παράδειγμα !!!!!!!!

Το Λεξικό Της Φαλάκρας

Πολλές είναι οι λέξεις που περιγράφουν τους διάφορους τύπους καράφλας. Ορίστε μερικές από αυτές:

Μπιφτέκι  / τασάκι: Η αραίωση στην κορυφή της κεφαλής

Πορθμοί/ λιμανάκια / φιορδ/ γλάρος/ Μ ή και W: Η αραίωση στις παρυφές της κεφαλής.

Ελικοδρόμιο: Όταν έχει χαθεί όλο το μαλλί μπροστά και πίσω από το κρανίο και έχει μείνει μόνο περιμετρικά από κρόταφο σε κρόταφο.

Καραφλοχαίτουλας: Ο έχων αραιωμένη την κορυφή του τριχωτού της κεφαλής, ενώ αφήνει κοτσίδα ή μακριά μαλλιά.

Πλαγιοδάνειο/μεταφορά υπολοίπου/ εθνική οδός για ψείρες/ παστός μπακαλιάρος: Ο «δανεισμός» τριχών από την μία πλευρά της κεφαλής προς την απέναντι, προς κάλυψη καράφλας.

Κουρούπα / γουλί / γλόμπος / λάμπα / ταψί / κρανίου τόπος / καμπριολές /πλατείας / λαμπογέλας: Η πλήρης απώλεια μαλλιών, η ολοκληρωτική, αμετανόητη κι αναπόδραστη καράφλα. 

 Άντε κ περαστικά μας φρου φρου μακριά από εμάς .........

Τέλος τα πιτόγυρα

Σκέτο  καλαμάκι από εδώ κ πέρα .....οτι extra το πληρώνεις αδρά για παράδειγμα όταν θα ζητάει κάποιος χοιρινά σουβλάκια που πουλάνε πολλά κρεοπωλεία, αν έχουν μόνο κρέας επιβαρύνονται με ΦΠΑ 13%, αλλά αν έχουν και πιπεριές, τότε ο ΦΠΑ είναι 23% -παρότι οι πιπεριές αν πουληθούν ξεχωριστά έχουν ΦΠΑ 13%!

Ωστοσο αν το σουβλάκι το χοιρινό του κρεοπωλείου έχει π.χ. αλάτι (ή ελιές, πιπεριές, ντομάτες, μπέικον κλπ, ή αν είναι προψημένο κλπ) : ΦΠΑ 23%

Συμπερασμα τέλος το πίτα από όλα μόνο σουβλάκι καλαμάκι κ πολύ μας είναι . !!!!!!!:-))))

Έλεγε οτι πάει ΑΤΜ και πήγαινε στον εραστή της

Παρά την ταλαιπωρία που υπέστη η πλειονότητα των Ελλήνων από το κλείσιμο των τραπεζών, υπήρξαν και κάποιοι που το…γλέντησαν.

Μία κυρία στο Άργος έφευγε καθημερινά από το σπίτι της, για να πάει στα ΑΤΜ να κάνει την απαραίτητη ανάληψη της ημέρας. Λόγω της…ουράς επέστρεφε μετά από κανένα δίωρο. Τα λεφτά ήταν πάντα στο πορτοφόλι της. Γεγονός όμως, σύμφωνα με τοπικά σάιτς, είναι ότι η κυρία επισκεπτόταν τον εραστή της, έκαναν ό,τι έκαναν και εκείνος έχοντας επαρκή ρευστότητα της έδινε το 60άρι της ημέρας.

Την περασμένη Παρασκευή όμως, έγινε η ζημιά. Ο άνεργος σύζυγός της προβληματίστηκε από την πολύωρη απουσία της, καθώς και από το γεγονός ότι ποτέ πριν δεν χρειάζονταν τόσα χρήματα για να τα βγάλουν πέρα. Κίνησε λοιπόν να πάει να την βρει στο μηχάνημα αυτόματης ανάληψης. Χωρίς αποτέλεσμα.

Όταν επέστρεψε η κυρία σπίτι τους, ο κύριος την περίμενε και την πήρε «από τα μούτρα».

Οι φωνές τους ακούστηκαν σε ολόκληρη τη γειτονιά.

Κατά τη διάρκεια του καβγά εκείνος την ρώτησε σε ποια τράπεζα ήταν, για να του απαντήσει ότι είχε πάει στην Εθνική, ενώ εκείνος την έψαχνε στην Πειραιώς.

Προς στιγμήν, εκείνη νόμιζε πως την είχε γλιτώσει. Δεν συνέβη όμως αυτό, καθώς το ζευγάρι είχε λογαριασμό μόνο στην Πειραιώς. 

Τελικά ο σύζυγος "περιποιήθηκε" τη γυναίκα του, ενώ η γειτονιά είχε στήσει "αυτί" διαδίδοντας τις πληροφορίες ανά το πανελλήνιο...

Θα φανεί στο χειροκρότημα ........!!!!!!!!

Σενάριο Παράστασης με τίτλο " το θέατρο του παραλόγου "

 

Α μέρος : διαπραγματευςη:  ανακοινωςη παράτασης 5 μηνών για το προγραμμα διάσωσης  της Ελλάδας και αποφυγή περαιτέρω προβλημάτων ( χειροκρότημα από το κοινό ) 

2ο μέρος : οι ηθοποιοί ( κυβέρνηση αντιπολίτευση κ ευρωπαίοι ) πάνε κ έρχονται με teleconference . Τηλεδιασκέψεις και πολλά πήγαινε έλα ( χειροκρότημα από το κοινό )

3ο μέρος : οι ηθοποιοί ( παίρνουν ένα μεγάλο μπλοκ και ένα μολύβι και σβήνουν - γράφουν μέρες , εβδομάδες, μήνες , αποτέλεσμα ΜΗΔΕΝ ( πρέπει να κάνουμε το κοινό να χειροκρότησει)

4 ο Μέρος : ο πρωταγωνιστής παίρνει το ρόλο πάνω του κάνει όλες τις κινήσεις που χρειάζονται για να πείσει το κοινό του να τον χειροκροτήσει , ( ο πρωταγωνιστής ξεκινάει τους μονολόγους του  σε κάθε παράσταση και διαφορετικό αυτή εξάλλου είναι και η επιτυχία του έργου )

5ο Μέρος : ο πρωταγωνιστής και οι κομπάρσοι παίζουν τον ρόλο τους ομαδικά αυτοσχεδιάζουν έως την τελευταία ημέρα . 

6ο μέρος : δοκιμασία στο κοινό ( για να δουν τι κατάλαβαν τόσους μήνες που το παρακολουθούσαν ) 

7ο Μέρος : στο τέλος της παράστασης μοιράζεται ερωτηματολόγιο με ένα ερώτημα καταλάβατε το σενάριο του έργου που παρακολουθήσατε ; Απαντήστε με ένα  ΝΑΙ η ένα ΟΧΙ 

Επίλογος : θα γράφει από το ίδιο το κοινό ανάλογα με το αποτέλεσμα του ερωτηματολογίου. 

ΤΕΛΟΣ ΣΕΝΑΡΙΟΥ : θα φανεί στο χειροκρότημα 

Δευτέρα δεν αντέχω την Τρίτη κάτι έχω .....✔️

Αν ξυπνήσατε στραβά σήμερα το πρωί, παρηγορηθείτε: δεν είστε οι μόνοι. Μια νέα δημοσκόπηση αποκαλύπτει πως όχι μόνο θεωρούμε τη Δευτέρα ως τη χειρότερη μέρα της εβδομάδας, αλλά είναι και αυτή που γκρινιάζουμε περισσότερο απ’ όλες.

Ο μέσος εθελοντής της μελέτης δήλωσε πως τα πρωινά της Δευτέρας περνάει 34 λεπτά γκρινιάζοντας για τα πάντα - από το ότι αναγκάστηκε να ξυπνήσει μέχρι τους τόνους δουλειάς που τον περιμένουν - όταν τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας έχει… ξεμπερδέψει με τη γκρίνια μέσα σε 22 λεπτά.

Μάλιστα ο ένας στους τρεις ερωτηθέντες, δήλωσε ορθά κοφτά πως μισεί τις Δευτέρες και «μακάρι να μην έρχονταν ποτέ»!

Όπως γράφει η εφημερίδα «Ντέιλι Μέιλ», η δευτεριάτικη δυστυχία μας δεν έχει να κάνει μόνο με τη δουλειά. Σύμφωνα με τις απαντήσεις των εθελοντών, σημαντική αιτία της γκρίνιας είναι πως έχουν ξεδώσει τόσο πολύ το Σαββατοκύριακο, ώστε το πρωί της Δευτέρας το μόνο που θέλουν να κάνουν είναι να κοιμηθούν.

Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε σε 2.000 Βρετανούς. Όπως έδειξε, γενικώς έχουμε την τάση να γκρινιάζουμε για την δουλειά μας, την κίνηση στους δρόμους, την κούραση που νιώθουμε αλλά και για τα τυχόν (σοβαρά ή μη) προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουμε.

Την Δευτέρα, όμως, η γκρίνια μας βρίσκεται στο μέγιστό της, καθώς νιώθουμε υπέρμετρο στρες για ό,τι έχουμε να κάνουμε, εντός και εκτός σπιτιού και δουλειάς.

Επιπλέον, Δευτέρα φαίνεται πως μας εκνευρίζει περισσότερο τα μαλλιά μας που δεν λένε να στρώσουν, το σώμα μας που πονάει παντού, το ότι δεν ξέρουμε τι ρούχα να βάλουμε για να πάμε στη δουλειά, το μποτιλιάρισμα καθ’ οδόν προς τη δουλειά και βεβαίως το κομπιούτερ που αργεί να ανοίξει και τα δεκάδες email στα οποία πρέπει να απαντήσουμε.

Η δημοσκόπηση κατέδειξε έναν ακόμα λόγο για την γκρίνια μας: νοσταλγούμε ήδη το Σαββατοκύριακο, και την χαλάρωση και την ψυχική ανάταση που μας χάρισε.

Ο λοιμός της Αρχαίας Αθήνας οφειλόταν στον Εμπολα

Ο λοιμός που έπληξε την αρχαία Αθήνα στα χρόνια του Περικλή και στον οποίο αναφέρεται εκτενώς ο Θουκυδίδης κατά την εξιστόρηση του Πελοπονησιακού Πολέμου, ίσως ήταν η πρώτη καταγραφή του ιού Έμπολα στην ιστορία, υποστηρίζει Αμερικανός ερευνητής, ένας ισχυρισμός που έχει γίνει και από άλλους επιστήμονες στο παρελθόν.

Ο Πάουελ Καζαντζιάν, καθηγητής ιστορίας και λοιμωδών νοσημάτων του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, σε μια νέα μελέτη του που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό "Clinical Infectious Diseases", σύμφωνα με το Live Science, θεωρεί πιθανό ότι ο λοιμός της Αθήνας οφειλόταν στον ιό Έμπολα.

Αυτή την εκτίμηση τη βασίζει σε τρία στοιχεία: Στην ομοιότητα των συμπτωμάτων όπως αυτά έχουν καταγραφεί από τον Θουκυδίδη (υψηλός πυρετός, συνεχείς εμετοί, πονοκέφαλοι, εξάντληση, πόνοι στο στομάχι, διάρροια, αιμορραγία από το στόμα, αφυδάτωση κ.ά.), στον μεγάλο αριθμό θανάτων μεταξύ των αρρώστων (μετά επτά έως εννέα μέρες ασθένειας), καθώς και στην προέλευση της άγνωστης νόσου από μια περιοχή νότια της Αιγύπτου, που ο Θουκυδίδης αποκάλεσε «Αιθιοπία», όρο που οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν για να αναφερθούν γενικότερα στην υποσαχάρια Αφρική, εκεί δηλαδή όπου είναι γνωστό ότι πρωτοεμφανίσθηκε ο Έμπολα στην εποχή μας.

«Ασθένειες όπως ο Έμπολα, που συνήθως κατατάσσουμε στην κατηγορία των νέων ή αναδυόμενων ασθενειών, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι πολύ παλαιότερες από ό,τι συνειδητοποιούμε» δήλωσε ο Καζαντζιάν. 

Όπως εκτιμά, Αφρικανοί που είχαν έλθει στην αρχαία Αθήνα ως δούλοι (υπηρέτες, αγρότες κ.α.), μπορεί να μετέφεραν τον ιό στην πόλη μέσω του λιμανιού του Πειραιά, όπου κατέφθασαν με το πλοίο. Θεωρεί επίσης σημαντικό ότι, όπως συνέβη και στην εποχή μας, οι πρώτοι που πέθαναν από τον λοιμό, σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, ήσαν οι ίδιοι οι γιατροί.

Οι περισσότεροι επιστήμονες θεωρούν ότι το πρώτο ξέσπασμα του Έμπολα συνέβη το 1976 στη Δημοκρατία του Κογκό (τότε Ζαϊρ). Όμως επίσης δέχονται ότι ο ιός Έμπολα είναι πανάρχαιος και δεν αποκλείουν ότι μόλυνε ζώα ακόμη και πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν πλήξει και τους ανθρώπους.
Κατά καιρούς, έχουν προταθεί διάφορες νόσοι ως αιτία για τον πενταετή λοιμό της αρχαίας Αθήνας, γνωστό και ως «σύνδρομο του Θουκυδίδη», που άρχισε το 430 π.Χ., όπως ο τύφος, η ευλογιά, η ιλαρά, ο άνθρακας, η βουβωνική πανώλη (πανούκλα) κ.ά. 

Ο Αμερικανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι καμίας άλλης ασθένειας τα συμπτώματα δεν ταιριάζουν τόσο στις αρχαίες περιγραφές, όσο της νόσου Έμπολα. Ο Καζαντζιάν παραδέχθηκε πάντως ότι η εκτίμησή του δεν μπορεί να θεωρηθεί οριστική απάντηση και ότι συνεπώς το ζήτημα παραμένει ανοικτό.

Ο Ουίλιαμ Σάφνερ, καθηγητής προληπτικής ιατρικής και λοιμωδών νοσημάτων του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Βάντερμπιλτ του Τενεσί, δήλωσε ότι «μάλλον ποτέ δεν θα μάθουμε τι προκάλεσε την αθηναϊκή επιδημία. Θεωρώ κάπως τραβηγμένο όμως ότι ο λοιμός της Αθήνας οφειλόταν στον Έμπολα, αν και είναι ευχάριστο ότι νέοι άνθρωποι ασχολούνται με το ζήτημα και κάνουν εικασίες».

Σε κάθε περίπτωση, ο Καζαντζιάν επεσήμανε πως οι παρατηρήσεις του Θουκυδίδη (ο οποίος είχε ο ίδιος νοσήσει, αλλά επέζησε) προσφέρουν μαθήματα για τον σύγχρονο κόσμο. 

Ο Έλληνας ιστορικός παρατήρησε ότι ο φόβος των Αθηναίων επιδείνωσε το πρόβλημα, καθώς οι άνθρωποι συχνά εγκατέλειπαν τις ευθύνες τους απέναντι στους άλλους, ενώ παράλληλα συνωστίζονταν σε ορισμένους χώρους, με συνέπεια να εξαπλώνεται η νόσος πιο εύκολα.